bjyḱ

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

bjyḱ (język wilamowski)[edytuj]

bjyḱ (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) brzoza
odmiana:
(1.1) lp  bjyḱ, lm  bjyḱja
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  bjykla f , bjyḱjapyłc m 
związki frazeologiczne:
etymologia:
por.  niem.  Birke
uwagi:
źródła: