binduga

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] binduga (język polski)

binduga (1.1)
wymowa:
IPA[bʲĩnˈduɡa], AS[bʹĩnduga], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) miejsce nad rzeką lub na wodzie, gdzie składuje się drewno i zbija tratwy przeznaczone do spławu; zob.  też binduga w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem.  Bindung (wiązanie)[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 34, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 978-83-01-15588-9.
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia