bigiel
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] bigiel (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) zapał zazwyczaj w wyrażeniu z biglem
- (1.2) haczyk, kotwiczka, element biżuterii, na którym zawiesza się kolczyk
- (1.3) reg. pozn.[1] reg. śl.[2] wieszak na ubranie
- (1.4) reg. śl.[3] potańcówka, zabawa
- (1.5) reg. łódz. deptak[4]
- przykłady:
- (1.2) Pozostało tylko otworzyć delikatnie oczko w biglu i nałożyć na łezkę. (kurs-bizuterii.pl)
- (1.3) Powieście płaszcze na bigle.[1]
- (1.4) U Agnieszki na Halembie zawsze były dobre bigle.
- składnia:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- (1.1) z biglem
- tłumaczenia:
- (1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: wieszak
- (1.4) zobacz listę tłumaczeń w hasłach: potańcówka, zabawa
- (1.5) zobacz listę tłumaczeń w haśle: deptak
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1 hasło bigiel w: Słownik gwary miejskiej Poznania, red. Monika Gruchmanowa i Bogdan Walczak, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ hasło bigel II w: Barbara i Adam Podgórscy, Słownik gwar śląskich, s. 38, Katowice, Wydawnictwo KOS, 2008. ISBN 978-83-60528-54-9.
- ↑ hasło bigel I w: Barbara i Adam Podgórscy, Słownik gwar śląskich, s. 38, Katowice, Wydawnictwo KOS, 2008. ISBN 978-83-60528-54-9.
- ↑ Dziedzictwo stu lat kontaktów kulturowych polsko-niemieckich w słownictwie łódzkim, Grażyna Hebrajska w: red. J. Maćkiewicz, J. Siatkowski, Język a Kultura, t. 7, s. 28, Wrocław, 1992.
- ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 34, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 978-83-01-15588-9.
