bicz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

bicz (język polski)[edytuj]

bicz (1.1)
wymowa:
IPA[bʲiʧ̑], AS[bʹič], zjawiska fonetyczne: zmięk. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kilka splecionych ze sobą rzemieni przymocowanych do drewnianej rękojeści
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wzbija się kurzawa na piaszczystej drodze, wrzask gęsi miesza się z pokrzykiwaniem pastuszków, klaskanie biczów rozlega się szeroko w powietrzu, a nad całym tym gwarem panuje przeraźliwy krzyk sołtysowego gąsiora, który idzie, machając skrzydłami, przed stadem jakby wódz przed wojskiem.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kańczug, knut, harap, batog, reg.  basior, przest.  bykowiec, daw.  korbacz, st.pol.  kańczug
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
bicz bożybicz wodnyjak z bicza trzasłkręcić na siebie biczukręcić bicz na kogośkręcić bicz z piaskurozpuszczony jak dziadowski bicz
etymologia:
uwagi:
zob.  też bicz w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
  1. M. Konopnicka: O krasnoludkach i sierotce Marysi/IV