bezsilny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

bezsilny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[bɛɕˈːilnɨ], AS[be•śilny], zjawiska fonetyczne: zmięk. utr. dźw. gemin.  wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który nie potrafi z czymś się zmagać
(1.2) bez sił, niezdolny do walki
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Teściowa była bezsilna na całą sytuację z Jurkiem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bezradny, niezaradny, nieporadny
(1.2) bezbronny, bezwładny, asteniczny, kruchy, adynamiczny, słaby, słabowity, wątły, cherlawy
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przysł.  bezsilnie
rzecz.  siłownia f , siłacz m.-os. , bezsilność
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: