bezsilny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
bezsilny (język polski)[edytuj]
- znaczenia:
przymiotnik
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik bezsilny bezsilna bezsilne bezsilni bezsilne dopełniacz bezsilnego bezsilnej bezsilnego bezsilnych celownik bezsilnemu bezsilnej bezsilnemu bezsilnym biernik bezsilnego bezsilny bezsilną bezsilne bezsilnych bezsilne narzędnik bezsilnym bezsilną bezsilnym bezsilnymi miejscownik bezsilnym bezsilnej bezsilnym bezsilnych wołacz bezsilny bezsilna bezsilne bezsilni bezsilne
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) bezradny, niezaradny, nieporadny
- (1.2) bezbronny, bezwładny, asteniczny, kruchy, adynamiczny, słaby, słabowity, wątły, cherlawy
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przysł. bezsilnie
- rzecz. bezsilność
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) powerless, impotent; (1.1-2) helpless, (1.2) toothless, infirm
- francuski: (1.1) languissant, impuissant; (1.2) infirme, flasque, adynamique
- hiszpański: (1.1) impotente
- niemiecki: (1.1) machtlos, kraftlos
- rosyjski: (1.1) немощный; (1.1-2) бессильный, бессилен
- włoski: (1.1) impotente
- źródła:
