bezradność

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

bezradność (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA: [bɛzˈradnɔɕʨ̑], AS: [bezradność] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) niemożność poradzenia sobie, zwłaszcza w trudnej sytuacji; zob.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org też bezradność w Wikipedii
odmiana:
(1)[1]
 
przypadek liczba pojedyncza
mianownik bezradność
dopełniacz bezradności
celownik bezradności
biernik bezradność
narzędnik bezradnością
miejscownik bezradności
wołacz bezradności
przykłady:
(1.1) Wyuczona bezradność jest poddaniem się, zaprzestaniem działania, które wynika z przekonania, że cokolwiek się zrobi, nie będzie to miało żadnego znaczenia.[2]
składnia:
(1) bezradność wobec + D.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
kolokacje:
(1.1) starcza bezradność • bezradność dziecka • poczucie bezradności • wyuczona bezradność
synonimy:
(1.1) bezsilność, niemoc
antonimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org bezradny
przysł.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org bezradnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org bez- + rada + -ość
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. ↑ http://www.niebieskalinia.pl/index.php?assign=ofiary_przemocy&w=1024.
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=bezradność&oldid=2797428”