bezrękawnik

bezrękawnik (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌbɛzrɛ̃ŋˈkavʲɲik], AS: [bezrẽŋkavʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • asynch. ę  asynchroniczna wymowa ę • akc. pob. akcent poboczny  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pot. potocznie z Wikisłownika, pl.wiktionary.org element stroju (kamizelka lub sukienka) bez rękawów, noszony na bluzkę lub sweter

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	bezrękawnik	bezrękawniki
dopełniacz	bezrękawnika	bezrękawników
celownik	bezrękawnikowi	bezrękawnikom
biernik	bezrękawnik	bezrękawniki
narzędnik	bezrękawnikiem	bezrękawnikami
miejscownik	bezrękawniku	bezrękawnikach
wołacz	bezrękawniku	bezrękawniki

przykłady:

(1.1) Danusia miała na sobie śliczny bezrękawnik robiony szydełkiem.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. polski z Wikisłownika, pl.wiktionary.org bez + rękaw

uwagi:

por. porównaj z Wikisłownika, pl.wiktionary.org princeska

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) pinafore (dress), tank top, slipover, gilet

źródła: