bezczelność
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] bezczelność (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) nieliczenie się z nikim i niczym, zbytnia pewność siebie
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bezczelność bezczelności dopełniacz bezczelności bezczelności celownik bezczelności bezczelnościom biernik bezczelność bezczelności narzędnik bezczelnością bezczelnościami miejscownik bezczelności bezczelnościach wołacz bezczelności bezczelności
- przykłady:
- (1.1) Zamiast porządnieć, wspinasz się na szczyt bezczelności.
- (1.1) Nie oddałeś poprzedniego długu, a chcesz znów pożyczyć pieniądze? To bezczelność.
- składnia:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. bezczelny
- przysł. bezczelnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) impudence, insolence
- litewski: (1.1) įžūlumas m
- szwedzki: (1.1) näsvishet w, fräckhet w
- źródła:
