bezcelowy

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

bezcelowy (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌbɛsʦ̑ɛˈlɔvɨ], AS[bescelovy], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.akc. pob. ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który nie ma konkretnego celu, sensu
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bezskuteczny, bezowocny, bezpłodny, bezproduktywny, czczy, daremny, nadaremny, nieskuteczny, płonny, próżny, syzyfowy[1]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bezcelowość ż
przysł. bezcelowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.