bestefar

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

bestefar (język norweski (bokmål))[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) dziadek
odmiana:
(1.1) zob.: far
przykłady:
(1.1) Min bestefar morssiden døde før jeg ble født.Dziadek ze strony matki zmarł, zanim się urodziłem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) farfar, morfar
antonimy:
(1.1) bestemor
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: