bent
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] bent (język angielski)
- wymowa:
- bryt., amer.: enPR: bĕnt, IPA: /bɛnt/, X-SAMPA: /bent/
- wymowa amerykańska
- znaczenia:
rzeczownik policzalny
- (1.1) zdolność, umiejętność, talent
- (1.2) zainteresowanie, skłonność
- (1.3) wygięcie, nagięcie
przymiotnik
- (2.1) zgięty, wygięty[1]
- (2.2) slang. nieuczciwy, skorumpowany, przestępca[1]
- (2.3) pejor. homoseksualny[1]
czasownik, forma pochodna
- (3.1) forma czasu przeszłego prostego (past simple) czasownika bend
- (3.2) imiesłów czasu przeszłego (past participle) czasownika bend
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1-2) Zazwyczaj używane w liczbie pojedynczej.
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Collins: słownik angielsko-polski, pod red. prof. Jacka Fisiaka, s. 40, Warszawa, Wydawnictwo Arti PWH, 2007. ISBN 978-83-89725-39-5.
[edytuj] bent (język holenderski)
- wymowa:
- IPA: /bɛnt/
- znaczenia:
czasownik, forma pochodna
- (1.1) forma drugiej osoby liczby pojedynczej (jij) czasu teraźniejszego prostego (onvoltooid tegenwoordige tijd) czasownika zijn
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła: