bekon

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

bekon (język polski)[edytuj]

bekon (1.3)
wymowa:
IPA[ˈbɛkɔ̃n], AS[bekõn], zjawiska fonetyczne: nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zootechn.  tucznik przeznaczony na półtusze i wędzonkę
(1.2) spoż.  odpowiednio przygotowana półtusza z młodego tucznika (lub jej część)
(1.3) kulin.  wędzonka z bekonu (1.2)
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.3) jajecznica na bekonie
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  bekonowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
ang.  bacon
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: