bednarz
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] bednarz (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bednarz bednarze dopełniacz bednarza bednarzy celownik bednarzowi bednarzom biernik bednarza bednarzy narzędnik bednarzem bednarzami miejscownik bednarzu bednarzach wołacz bednarzu bednarze
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) cooper
- arabski: (1.1) صانع البراميل m
- duński: (1.1) bødker w
- interlingua: (1.1) barrilero, cupero
- niemiecki: (1.1) Böttcher m, Küfer m, Faßbinder m
- rosyjski: (1.1) бондарь m
- ukraiński: (1.1) бондар m
- źródła:
- ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 32, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 978-83-01-15588-9.