beblać
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] beblać (język polski)
- znaczenia:
czasownik
- (1.1) pot.[1] mówić niezrozumiale
- (1.2) reg. pozn.[2] mówić bzdury
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) reg. łódz.[3], reg. śl.
- źródła:
- ↑ hasło beblać w: Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, s. 29, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14631-1, ISBN 978-83-01-14631-3.
- ↑ Słownik gwary miejskiej Poznania, red. Monika Gruchmanowa i Bogdan Walczak, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ Danuta Bieńkowska, Marek Cybulski, Elżbieta Umińska-Tytoń, Słownik dwudziestowiecznej Łodzi, s. 176, Łódź, WUŁ, 2007. ISBN 978-83-75-25095-4.
