banjo

banjo (język polski)

dwa banjo (1.1)

wymowa:

‹bandżo›, IPA: [ˈbãn͇ʤ̑ɔ], AS: [bãṇǯo], zjawiska fonetyczne: udziąs. udziąsłowienie • nazal. nazalizacja 

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) muz. muzyka rodzaj gitary z okrągłym pudłem rezonansowym i długą szyjką; zob. zobacz też banjo w Wikipedii

odmiana:

(1.1) nieodm. nieodmienny

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) bandżo

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: Indeks:Polski - Instrumenty muzyczne

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) banjo
• arabski: (1.1) بانجو
• interlingua: (1.1) banjo

źródła:

banjo (język angielski)

two banjos (1.1)

wymowa:

bryt. brytyjski angielski enPR: băn'jō, IPA: /ˈbæn.dʒəʊ/, SAMPA: /"b{n.dZ@U/

amer. amerykański angielski IPA: /ˈbæn.dʒoʊ/, SAMPA: /"b{n.dZoU/

wymowa amerykańska

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) muz. muzyka banjo

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza banjo; lm liczba mnoga banjos lub banjoes

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik banjoist

związki frazeologiczne:

banjo eyes

etymologia:

uwagi:

źródła:

banjo (interlingua)

wymowa:

badżo

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) banjo

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: