bandy

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

bandy (język polski)[edytuj]

mecz bandy (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) sport. odmiana hokeja; zob. też bandy w Wikipedii

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) D. lm od: banda
(2.2) M., B. i W. lm od: band
odmiana:
(1.1) nieodm.[1],
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) hokej rosyjski
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło bandy w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.

bandy (język angielski)[edytuj]

wymowa:
enPR: băn'di, IPA: /ˈbændi/, SAMPA: /"b{ndi/
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) krzywy, pałąkowaty

czasownik

(2.1) odbijać
(2.2) wymieniać poglądy, opinie
(2.3) kłócić się, sprzeczać się
odmiana:
(2.1-3) bandy, bandied, bandied, bandies, bandying
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. bandy about
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: