bandura

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] bandura (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) muz. muzyka ludowy instrument muzyczny przypominający lutnię z długą szyjką; zob. zobacz też bandura w Wikipedii

odmiana: przykłady:

(1.1) Dawni bandurzyści, zwłaszcza ukraińscy, deklamowali przy towarzyszeniu bandury rapsody i śpiewali dumy narodowe. (Z. Gloger: Encyklopedia staropolska. Bandura)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik bandurzysta
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zobacz też: Indeks:Polski - Instrumenty muzyczne tłumaczenia:

• angielski: (1.1) bandura

[edytuj] bandura (język angielski)

wymowa: IPA: /bænˈdurə/
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) muz. muzyka bandura

odmiana: lp liczba pojedyncza bandura; lm liczba mnoga banduras przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik bandurist
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: