bandura

bandura (język polski)

bandura (1.1)

wymowa:

IPA: [bãnˈdura], AS: [bãndura], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) muz. muzyka ludowy instrument muzyczny przypominający lutnię z długą szyjką; zob. zobacz też bandura w Wikipedii

odmiana:

przykłady:

(1.1) Dawni bandurzyści, zwłaszcza ukraińscy, deklamowali przy towarzyszeniu bandury rapsody i śpiewali dumy narodowe. (Z. Gloger: Encyklopedia staropolska. Bandura)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik bandurzysta

związki frazeologiczne:

etymologia:

wł. włoski pandora < łac. łacina pandura < gr. starogrecki πανδοῦρα (pandura)

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks: Polski - Instrumenty muzyczne

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) bandura
• włoski: (1.1) bandura f rodzaj żeński

źródła:

bandura (język angielski)

bandura (1.1)

wymowa:

IPA: /bænˈdurə/

podział przy przenoszeniu wyrazu: ban•dura

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) muz. muzyka bandura

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza bandura; lm liczba mnoga banduras

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik bandurist

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks: Angielski - Instrumenty muzyczne

źródła:

bandura (język włoski)

bandura (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) muz. muzyka bandura

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza bandura; lm liczba mnoga bandure

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

płac. późnołaciński pandura < gr. starogrecki πανδοῦρα

uwagi:

alternatywna pisownia: pandura

(1.1) zobacz też: Indeks: Włoski - Instrumenty muzyczne

źródła: