bandit

bandit (język angielski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) bandyta

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

bandit (język duński)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) bandyta

odmiana:

(1) en bandit, banditten, banditter, banditterne

przykłady:

(1.1) Banditten har tabt et øje ved røveriet. → Bandyta stracił oko podczas napadu.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) skurk, gangster

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

(1.1) banditterne i habitterne

etymologia:

uwagi:

źródła:

bandit (slovio)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

бандит

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) bandyta

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

bandit (język szwedzki)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) bandyta, zbir, bandzior

odmiana:

(1.1) en bandit, banditen, banditer, banditerna

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: