bandit

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] bandit (język duński)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) bandyta

odmiana: (1) en bandit, banditten, banditter, banditterne
przykłady:

(1.1) Banditten har tabt et øje ved røveriet. → Bandyta stracił oko podczas napadu.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) skurk, gangster
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: (1.1) banditterne i habitterne
etymologia:
uwagi:

[edytuj] bandit (slovio)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) bandyta

odmiana:
przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zapis cyrylicą бандит