bambetle

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

bambetle (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[bãmˈbɛtlɛ], AS[bãmbetle], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) rzeczy osobiste
(1.2) starocie
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) rzeczy, manatki, manele, klamoty
(1.2) graty, rupiecie, starzyzna
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
jid. באַנק + בעט z niem. Bank + Bett („ławka do spania”)[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 30, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.