bakelit
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] bakelit (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) chem. jedno z tworzyw sztucznych, odmiana fenoplastu; zob. też bakelit w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bakelit bakelity dopełniacz bakelitu bakelitów celownik bakelitowi bakelitom biernik bakelit bakelity narzędnik bakelitem bakelitami miejscownik bakelicie bakelitach wołacz bakelicie bakelity
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. bakelitowy, bakelizowany
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) od nazwiska wynalazcy, Leo Baekelanda
- uwagi:
- tłumaczenia:
- albański: (1.1) bakelit m
- angielski: (1.1) bakelite
- arabski: (1.1) باكيليت
- czeski: (1.1) bakelit m
- esperanto: (1.1) bakelito
- fiński: (1.1) bakeliitti
- francuski: (1.1) bakélite f
- hiszpański: (1.1) baquelita f
- interlingua: (1.1) bakelite
- niemiecki: (1.1) Bakelit n
- nowogrecki: (1.1) βακελίτης m
- turecki: (1.1) bakalit
- włoski: (1.1) bachelite f
- źródła:
[edytuj] bakelit (język albański)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) chem. bakelit
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] bakelit (język czeski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) chem. bakelit
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bakelit bakelity dopełniacz bakelitu bakelitů celownik bakelitu bakelitům biernik bakelit bakelity wołacz bakelite bakelity miejscownik bakelitu bakelitech narzędnik bakelitem bakelity
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. bakelitový
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
