bajtel

bajtel (język polski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) reg. śl. regionalizm śląski dziecko; osoba w wieku dziecięcym, ale nie niemowlęcym.

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza bajt|el, ~la, ~lowi, ~la, ~lem, ~lu, ~lu; lm liczba mnoga bajtl|e, ~i, ~om, ~e, ~ami/~oma, ~ach, ~e.

przykłady:

(1.1) Za bajtla my łazili na rzeka chytać raki.

składnia:

kolokacje:

(1.1) być bajtlem; bawić się z bajtlami.

synonimy:

(1.1) synek

antonimy:

(1.1) dorosły

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

Rzeczownik ten jest używany w liczbie pojedynczej tylko wobec chłopców. W liczbie mnogiej odmieniany jak w rodzaju nijakim.

tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: dziecko

źródła: