baczność

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

baczność (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈbaʧ̑nɔɕʨ̑], AS[bačność]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) st.pol. uwaga
(1.2) st.pol. rozsądek

wykrzyknik

(2.1) wojsk., harc. komenda nakazująca przyjąć postawę zasadniczą
odmiana:
(1.1-2)
(2.1) nieodm.
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. baczenie n
czas. baczyć ndk.
przym. baczny
przysł. bacznie, na baczność
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: