bałuciarz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] bałuciarz (język polski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) reg. łódz.  mieszkaniec Bałut[1]
(1.2) reg. łódz.  chuligan[1]

odmiana: przykłady:

(1.1) Jesteś chojniak czy bałuciarz?
(1.2) Wzięła takiego bałuciarza to jom potem tłukł.[1]

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.2) chłopak z Bałut, Antek z Bałut
antonimy:
wyrazy pokrewne: forma żeńska bałuciara; rzecz.  Bałuty; przym.  bałucki
związki frazeologiczne: bez noża nie podchodź do bałuciarza
etymologia: od Bałuty
uwagi: tłumaczenia: źródła:

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 hasło bałuciarz w: Danuta Bieńkowska, Marek Cybulski, Elżbieta Umińska-Tytoń, Słownik dwudziestowiecznej Łodzi, s. 175, Łódź, WUŁ, 2007. ISBN 978-83-75-25095-4.
Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/ba%C5%82uciarz”