bękart

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

bękart (język polski)[edytuj]

bękart (1.3)
bękart (1.4)
wymowa:
IPA[ˈbɛ̃ŋkart], AS[bŋkart], zjawiska fonetyczne: nazal. asynch. ę   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pogard.  potomek z nieślubnego związku („z nieprawego łoża”); zob.  też nieślubne dziecko w Wikipedii
(1.2) obraź.  z niesmakiem o niegrzecznym dziecku
(1.3) środ.  druk.  błąd składu typograficznego polegający na tym, że końcowy wiersz akapitu wypada na początku kolumny lub łamu[1][2][3]; zob.  też bękart (DTP) w Wikipedii
(1.4) środ.  druk.  błąd składu typograficznego polegający na tym, że pierwszy wiersz akapitu wypada samotnie na końcu kolumny lub łamu[4][5]
(1.5) daw.  gw.  górna część pieca kuchennego[6]
odmiana:
(1.1)
(1.3-4)
przykłady:
(1.1) Ten popularny malarz spłodził wielu bękartów.
(1.2) Te okropne bękarty drą się pod oknami tak, że pracować nie można.
(1.3) Naczelny załamał ręce: dawno nie widział w składzie tylu wdów i bękartów.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bastard; wyleganiec
(1.2) bachor
(1.3) błąd składu
(1.4) błąd składu, sierota, szewc
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  bękarctwo n , bękarstwo n 
forma żeńska bękartka f 
zdrobn.  bękarciątko n , bękarcie n , bękarcik m 
przym.  bękarci
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-2) niem.  Bankhart, Bankert[7][8]
(1.3-4) od (1.1)
uwagi:
w znaczeniu (1.3) używa się czasem terminu wdowa
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło bękart w: Słownik języka polskiego, red. Mieczysław Szymczak, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 1992, ISBN 83-01-10902-5.
  2. hasło bękart w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. I, s. 141, Warszawa 1900–1927.
  3. hasło bękart w: Jacek Mrowczyk, Niewielki słownik typograficzny, s. 49, Czysty Warsztat, 2008, ISBN 978-83-89945-20-4.
  4. Sterowanie dzieleniem na strony, Office Online.
  5. Robert Bringhurst, The Elements of Typographic Style, Hartley and Marks Publishers: 2004. s. 43-44 ISBN 0-88179-206-3
  6. hasło bękart w: Akademia Umiejętności, Materyały i prace Komisyi Językowej Akademii Umiejętności w Krakowie, Kraków, 1913.
  7. hasło bękart w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  8. hasło bękart w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Krakowska Spółka Wydawnicza, 1927.