bączek
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] bączek (język polski)
.jpg&filetimestamp=20050123163159)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) ornit. ptak brodzący z rodziny czaplowatych
- (1.2) niewielka łódź wiosłowa; zob. też bączek (żeglarstwo) w Wikipedii
- (1.3) element broni strzeleckiej łączący lufę z łożem
- (1.4) metalowy pierścień służący do mocowania wyposażenia pomocniczego do dawnych dział
- (1.5) węzełek na cięciwie łuku służący do celowania
- (1.6) zabawka wirująca wokół własnej osi
- (1.7) zdrobn. od zob.: bąk
- odmiana:
-
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bączek bączki dopełniacz bączka bączków celownik bączkowi bączkom biernik bączka bączki narzędnik bączkiem bączkami miejscownik bączku bączkach wołacz bączku bączki
- przykłady:
- (1.1) Bączki najczęściej zakładają gniazda w trzcinach
- (1.2) Obecnie bączki zastąpiono pontonami
- (1.3) Do przedniego bączka często mocowany był koźlik
- (1.5) Przez bączki przesunięty był wycior
- (1.5) Używanie bączka ułatwia celowanie
- (1.6) Pomiędzy siedzącymi na podłodze dziećmi wirował kolorowy bączek
- składnia:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki
- tłumaczenia:
- afrykanerski: (1.1) kleinrietreier, woudapie
- angielski: (1.1) Little Bittern; (1.6) top, spinning top
- czeski: (1.1) bukáček malý
- francuski: (1.1) blongios nain
- hiszpański: (1.1) avetorillo m; (1.2) chinchorro m, bote m
- jidysz: (1.6) דריידל n (drejdl)
- niemiecki: (1.1) Zwergdommel f; (1.6) Kreisel m
- nowogrecki: (1.1) μικροτσικνιάς m; (1.2) βαρκάκι n
- szwedzki: (1.1) dvärgrördrom w
- włoski: (1.1) tarabusino m
- źródła:
