bākcōn

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

bākcōn (język wilamowski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) ząb trzonowy[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, cz. A-R, s. 34, Kraków, Polska Akademja Umiejętności, 1930.