bóbr
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] bóbr (język polski)
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) zool. gryzoń z rodziny Castoridae, o charakterystycznym ogonie; zob. też bóbr w Wikipedii
- (1.2) tylko lmn futro z tego zwięrzęcia
odmiana: (1.1) lp b|óbr, ~obra, ~obru, ~obra, ~obrem, ~obrze, ~obrze; lm ~obry, ~obrów, ~obrom, ~obry, ~obrami, ~obrach, ~obry przykłady:
składnia:
kolokacje: (1.1) gatunki bóbr europejski, bóbr kanadyjski
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. bobrzy, bobrowy
związki frazeologiczne: (1.1) płakać jak bóbr
etymologia:
uwagi: (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki tłumaczenia:
- angielski: (1.1) beaver
- bułgarski: (1.1) бобър m
- czeski: (1.1) bobr
- duński: (1.1) bæver m; (1.2) bæverpels w
- esperanto: (1.1) kastoro
- francuski: (1.1) castor m
- hebrajski: (1.1) בונה m (bone)
- hiszpański: (1.1) castor
- interlingua: (1.1) castor
- islandzki: (1.1) bjór m
- jidysz: (1.1) ביבער m (biber)
- łaciński: (1.1) castor m
- niemiecki: (1.1, 1.2) Biber m; (1.2) Biberpelz;
- portugalski: (1.1) castor m
- rosyjski: (1.1) бобр m
- slovio: (1.1) bobr (бобр)
- szwedzki: (1.1) bäver w
- węgierski: (1.1) hód

