ausscheiden

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

ausscheiden (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈaʊ̯sˌʃaɪ̯dn̩] IPA[ˈaʊ̯sˌʃaɪ̯dn̩]IPA[ˌʃiːt ˈaʊ̯s] IPA[ˈaʊ̯sɡəˌʃiːdn̩]
znaczenia:

czasownik mocny, rozdzielnie złożony

(1.1) wydalać, wydalić, wydzielać, wydzielić
(1.2) odchodzić, odejść, wystepować, wystąpić (np. z pracy, klubu)
(1.3) odpadać, odpaść, zostać odrzuconym
odmiana:
(1.1) ausscheid|en (scheidet aus), schied aus, ausgeschieden (haben)
(1.2-3) ausscheid|en (scheidet aus), schied aus, ausgeschieden (sein)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Ausscheidung f
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: scheidenabscheidenausscheidenbescheidendahinscheidenhinscheidenunterscheidenverscheiden
źródła: