ausiliare

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

ausiliare (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA: /au.zi.'lja.re/
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) pomocniczy, posiłkowy
(1.2) gram.  posiłkowy

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) gram.  czasownik posiłkowy
(2.2) pomocnik, współpracownik

rzeczownik, rodzaj żeński

(3.1) pomocnica, współpracownica
odmiana:
(1.1-2) lp  ausiliare m  f ; lm  ausiliari m  f 
(2.1-2) lp  ausiliare; lm  ausiliari
(3.1) lp  ausiliare; lm  ausiliari
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) servizio ausiliaresłużba pomocnicza
(1.2) verbo ausiliareczasownik posiłkowy
synonimy:
(1.1) ausiliario, sussidiario, accessorio
(2.2) aiutante, assistente, aiuto, collaboratore, coadiutore
antonimy:
(1.1) primario, principale
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  ausiliaria f , ausiliario m , ausiliatore m , ausiliatrice f , ausilio m 
przym.  ausiliario, ausiliatore
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac.  auxiliaris[1]
uwagi:
(2.1) zobacz też: Indeks:Włoski - Słownictwo gramatyczne
źródła:
  1. treccani.it.