astrolog

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: astroloogastrológ

astrolog (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[aˈstrɔlɔk], AS[astrolok], zjawiska fonetyczne: wygł. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek zajmujący się astrologią, przepowiadający przyszłość z położenia ciał niebieskich
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Astrolog przepowiada przyszłość z położenia planet, Słońca i Księżyca na tle zodiaku.
(1.1) Jutro pójdę do astrologa.
(1.1) Pan Adam zna się na sprawach pozaziemskich, ponieważ jest astrologiem i numerologiem.
(1.1) Rysiek jest astrologiem z zawodu i z zamiłowania.
(1.1) (…) dzięki wykonywaniu wielu dokładnych obserwacji ciał niebieskich astrologowie starożytni i średniowieczni przyczynili się do rozwoju astronomii[2].
(1.1) Nikt nie wie, ilu jest obecnie w Polsce praktykujących astrologów, tarocistów, chiromantów, wróżek i jasnowidzów[3].
(1.1) Jak to jest być astronomką. Śmieją się, kiedy ktoś myli je z astrologami i prosi, żeby postawiły horoskop[4].
składnia:
kolokacje:
(1.1) starożytny / współczesny astrolog • znany astrolog • astrolog wróży • astrolog przepowiada przyszłośćzasięgnąć porady astrologa • pójść do astrologa • być / zostać astrologiem • przepowiednie astrologów
synonimy:
(1.1) st.pol. rzad. gwiazdarz; przest. rzad. gwiaździarz; rzad. gwiaźdarz, gwiazdziarz, gwiazdoznawca
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) wróżbiarz
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. astrologia f, astrologowanie n
forma żeńska astrolożka f
czas. astrologować ndk.
przym. astrologiczny, astrologski
przysł. astrologicznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) gr. ἀστρολόγος (astrologos)[5][6]
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 hasło astrolog w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. hasło astrologia w: Encyklopedia PWN Online, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. Cosmopolitan, nr 10 (18), Warszawa, 1998, Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4. Glamour, nr 5, Warszawa, 2003, Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  5. hasło astrolog w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  6. hasło astrolog w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.

astrolog (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) astrolog
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) hvězdopravec
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. astrologie f
forma żeńska astroložka f
przym. astrologický
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

astrolog (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) astrolog[1]
odmiana:
(1.1) en astrolog, astrologen, astrologer, astrologerna
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. astrologi
przym. astrologisk
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. pod red. Sven-Göran Malmgren, Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, s. 48, Göteborg, Norstedts Akademiska Förlag, 2001, ISBN 91-7227-281-3.

astrolog (język turecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[astɾo'lok]
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) astrolog
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. astroloji
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) franc. astrologue[1]
uwagi:
źródła:
  1. Büyük Türkçe Sözlük.