artyleria

artyleria (język polski)

dawna artyleria (1.2)

współczesna artyleria (1.2)

wymowa:

IPA: [ˌartɨˈlɛrʲja], AS: [artylerʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • akc. pob. akcent poboczny • i → j  i czytane jako /j/  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wojsk. wojskowość formacja wojskowa wyposażona w działa o dużym zasięgu, współcześnie także w niektóre rodzaje broni rakietowej; zob. zobacz też artyleria w Wikipedii; zob. zobacz też artyleria w Encyklopedii staropolskiej

(1.2) wojsk. wojskowość uzbrojenie artylerii (1.1), np. armaty, haubice, moździerze

odmiana:

(1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	artyleria
dopełniacz	artylerii
celownik	artylerii
biernik	artylerię
narzędnik	artylerią
miejscownik	artylerii
wołacz	artylerio

przykłady:

(1.1) Dwa bataliony i kompania artylerii wystarczy do zwycięstwa. (W. Reymont: Rok 1794)

składnia:

kolokacje:

~ przeciwlotnicza • ~ rakietowa • ciężka/lekka ~

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik artylerzysta

przym. przymiotnik artyleryjski

związki frazeologiczne:

ciężka artyleria → o kimś ociężałym, leniwym, powoli myślącym

etymologia:

franc. francuski artillerie

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) artillery
• hiszpański: (1.1) artillería f rodzaj żeński
• interlingua: (1.1) artilleria, cannoneria
• rosyjski: (1.1) артиллерия f rodzaj żeński
• ukraiński: (1.1) артилерія f rodzaj żeński
• włoski: (1.1) artiglieria f rodzaj żeński

źródła: