archeologia

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] archeologia (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nauka, której celem jest odtwarzanie społeczno-kulturowej przeszłości człowieka na podstawie znajdujących się w ziemi, na ziemi lub w wodzie materialnych pozostałości działań ludzkich; zob. też archeologia w Wikipedii

odmiana: (1.1) lpliczba pojedyncza archeologi|a, ~i, ~ę, ~ą, ~i, ~o; blmbez liczby mnogiej
przykłady:

(1.1) Archeologia jest fascynującą nauką.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.rzeczownik archeolog; przym.przymiotnik archeologiczny
związki frazeologiczne:
etymologia: gr.grecki ἀρχαἳος + gr.grecki λέγω → dawny + mówić
uwagi:
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) archaeology, archeology
• duński: (1.1) arkæologi w
• esperanto: (1.1) arkeologio
• farerski: (1.1) fornfrøði n
• francuski: (1.1) archéologie frodzaj żeński
• grecki: (1.1) αρχαιολογία frodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) arqueología f
• interlingua: (1.1) archeologia
• islandzki: (1.1) fornleifafræði f
• jidysz: (1.1) אַרכעאָלאָגיע f (archeologje)
• niemiecki: (1.1) Archäologie f
• rosyjski: (1.1) археология f
• szwedzki: (1.1) arkeologi w
• włoski: (1.1) archeologia f

[edytuj] archeologia (interlingua)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) archeologia

odmiana:
przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: