apostazja

apostazja (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌapɔˈstazʲja], AS: [apostazʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • akc. pob. akcent poboczny  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) porzucenie wiary; zob. zobacz też apostazja w Wikipedii

(1.2) przen. przenośnie porzucenie swoich idei, przekonań

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	apostazja
dopełniacz	apostazji
celownik	apostazji
biernik	apostazję
narzędnik	apostazją
miejscownik	apostazji
wołacz	apostazjo

przykłady:

(1.1) Współcześnie apostazja rozumiana jest jako świadome, dobrowolne i publiczne wyrzeczenie się przynależności do Kościoła.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik apostata

związki frazeologiczne:

etymologia:

z greckiego apostasis (ἀπόστασις), rewolta; aphistanai, buntować się; także łacińska apostasia

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) apostasy
• arabski: (1.1) ردة (z Islamu)
• duński: (1.1) apostasi n rodzaj nijaki
• francuski: (1.1) apostasie f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) apostasía f rodzaj żeński
• interlingua: (1.1) apostasia
• jidysz: (1.1) פֿעלטשונג f rodzaj żeński (feltszung); zobacz też: שמד f rodzaj żeński (szmad)
• nowogrecki: (1.1) αποστασία f rodzaj żeński

źródła: