antymon

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] antymon (język polski)

wymowa: posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) chem. chemia pierwiastek chemiczny o symbolu Sb i liczbie atomowej 51; zob. zobacz też antymon w Wikipedii

odmiana: lp liczba pojedyncza antymon, ~u, ~u, ~, ~em, ~ie; lm liczba mnoga antymon|y, ~ów, ~om, ~ów, ~ami, ~ach
przykłady:

(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma antymon?

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) symbol Sb
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) łac. łacina antimonium, które pochodzi z arab. al-ithmīd, które pochodzi z łac. łacina stibium
uwagi: zobacz też: indeksy pierwiastków chemicznych
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) antimony
• bułgarski: (1.1) антимон
• czeski: (1.1) antimon
• duński: (1.1) antimon
• esperanto: (1.1) antimono
• hiszpański: (1.1) antimonio m rodzaj męski
• interlingua: (1.1) antimonio
• łaciński: (1.1) stibium n rodzaj nijaki, antimonium n rodzaj nijaki
• niemiecki: (1.1) Antimon n rodzaj nijaki, Stibium n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) сурьма