antymon

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

antymon (język polski)[edytuj]

antymon (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ãnˈtɨ̃mɔ̃n], AS[ãntmõn], zjawiska fonetyczne: nazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem.  pierwiastek chemiczny o symbolu Sb i liczbie atomowej 51; zob.  też antymon w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma antymon?
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  antymonian m , antymonit m , antymonowodór m , antymonyl m 
przym.  antymonowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac.  antimonium < arab.  إثمد < łac.  stibium
uwagi:
(1.1) symbol.  Sb
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Pierwiastki chemiczne
tłumaczenia:
źródła: