antymon

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

antymon (język polski) [edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ãnˈtɨ̃mɔ̃n], AS[ãntmõn], zjawiska fonetyczne: nazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) chem.  pierwiastek chemiczny o symbolu Sb i liczbie atomowej 51; zob.  też antymon w Wikipedii
odmiana:
(1.1) lp  antymon, ~u, ~u, ~, ~em, ~ie; lm  antymon|y, ~ów, ~om, ~ów, ~ami, ~ach
przykłady:
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma antymon?
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac.  antimonium, które pochodzi z arab.  إثمد, które pochodzi z łac.  stibium
uwagi:
(1.1) symbol.  Sb
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Pierwiastki chemiczne
tłumaczenia:
źródła: