antygen

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

antygen (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ãnˈtɨɡɛ̃n], AS[ãntygẽn], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) med. substancja, której pojawienie się w organizmie powoduje jego reakcję odpornościową; zob. też antygen w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W badanych błonach erytrocytów występują antygeny dwóch rodzajów.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. antygenowy
przysł. antygenowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) n.łac. anti(corporis) + gen(erator)twórca przeciwciał[1]; zobacz też: anty- i -gen[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. hasło antygen w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.