antygen
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
antygen (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) med. substancja, której pojawienie się w organizmie powoduje jego reakcję odpornościową; zob. też antygen w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik antygen antygeny dopełniacz antygenu antygenów celownik antygenowi antygenom biernik antygen antygeny narzędnik antygenem antygenami miejscownik antygenie antygenach wołacz antygenie antygeny
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. antygenowy
- przysł. antygenowo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) n.łac. anti(corporis) + gen(erator) (=twórca przeciwciał)[1]; zobacz też: anty- i -gen[2]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) antigen
- czeski: (1.1) antigen m
- francuski: (1.1) antigène m
- hiszpański: (1.1) antígeno m
- niemiecki: (1.1) Antigen n
- nowogrecki: (1.1) αντιγόνο n
- portugalski: (1.1) antígeno m
- rosyjski: (1.1) антиген m
- słowacki: (1.1) antigén m
- szwedzki: (1.1) antigen w
- ukraiński: (1.1) антиген m
- węgierski: (1.1) antigén
- włoski: (1.1) antigene m
- źródła:
- ↑ Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ hasło antygen w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN.
