anoreksja

anoreksja (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌãnɔˈrɛksʲja], AS: [ãnoreksʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • akc. pob. akcent poboczny  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) med. medycyna, medyczny choroba polegająca na celowej utracie wagi wywołanej i podtrzymywanej przez chorego, połączonej z zaburzonym postrzeganiem własnego ciała i psychicznym wstrętem do jedzenia; zob. zobacz też jadłowstręt psychiczny w Wikipedii

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza anorkesj|a, ~i, ~i, ~ę, ~ą, ~i, ~o; blm bez liczby mnogiej

przykłady:

(1.1) Zdaniem autorki teoria ta wyjaśnia dlaczego tradycyjna psychoterapia jest tak nieskuteczna w przypadku leczenia anoreksji. (z Internetu)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) jadłowstręt

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik anorektyczka f rodzaj żeński, anorektyk m rodzaj męski

przym. przymiotnik anorektyczny

związki frazeologiczne:

etymologia:

gr. starogrecki an-+gr. starogrecki ὄρεξις (óreksis) (pożądanie, apetyt)

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) anorexia
• czeski: (1.1) anorexie f rodzaj żeński
• francuski: (1.1) anorexie f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) anorexia f rodzaj żeński
• holenderski: (1.1) anorexie f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Magersucht f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) ανορεξία f rodzaj żeński, ανορεξιά f rodzaj żeński
• portugalski: (1.1) anorexia f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) анорексия f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) anorexi w rodzaj wspólny
• węgierski: (1.1) anorexia
• włoski: (1.1) anoressia f rodzaj żeński

źródła: