animizm

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

animizm (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ãˈɲĩmʲism̥], AS[ãńĩmʹism̦], zjawiska fonetyczne: zmięk.wygł.nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) rel. zespół wierzeń zakładający istnienie świata materialnego i duchowego, współistnienie duszy z ciałem, przypisujący duszę wszystkim ludziom, roślinom, zwierzętom, minerałom i żywiołom; zob. też animizm w Wikipedii
(1.2) psych. przekonanie, że przedmioty i zwierzęta zachowują się i odczuwają jak ludzie; zob. też animizm (psychologia) w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. animista m, animistka f
przym. animistyczny
przysł. animistycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. animisme< łac. anima (dusza)[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „-zmie” wymawia się alternatywnie jako „-zmie” albo -„źmie”
  2. hasło animizm w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.

animizm (język turecki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) rel. animizm
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) canlıcılık
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: