animizm
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
animizm (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) rel. wiara w istnienie dusz przedmiotów i zwierząt; zob. też animizm w Wikipedii
- (1.2) psych. przekonanie, że przedmioty i zwierzęta zachowują się i odczuwają jak ludzie; zob. też animizm (psychologia) w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza mianownik animizm dopełniacz animizmu celownik animizmowi biernik animizm narzędnik animizmem miejscownik animizmie[1] wołacz animizmie[1]
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. animista, animistka
- przym. animistyczny
- przysł. animistycznie
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) animism
- arabski: (1.1) إحيائية
- azerski: (1.1) animizm
- baskijski: (1.1) animismo
- francuski: (1.1) animisme
- turecki: (1.1) animizm
- ukraiński: (1.1) анімізм m
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1 należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako "-zmie" wymawia się alternatywnie jako "-zmie" albo "-źmie"
- ↑ hasło animizm w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN.
animizm (język turecki) [edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) rel. animizm
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
