ancug

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] ancug (język polski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) reg. śl.  garnitur
odmiana:
(1.1) lp  ancug, ancuga, ancugowi, ancug, ancugiem, ancugu, ancugu; lm  ancugi, ancugów, ancugom, ancugi, ancugoma, ancugach ancugi
przykłady:
(1.1) Mój fater łaziłby w tym ancugu durś, bez niedziela i bez tydzień.
składnia:
kolokacje:
(1.1) oblekać ancug, sejmować ancug, łazić w ancugu
synonimy:
(1.1) gangol
antonimy:
wyrazy pokrewne:
arbajtancug
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem.  Anzug[1]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: garnitur
źródła:
  1. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 26, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 978-83-01-15588-9.
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach