ancug

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] ancug (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, męski

(1.1) reg. śl. regionalizm śląski garnitur

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza ancug, ~a, ~owi, ~, ~iem, ~u, ~u; lm liczba mnoga ~i, ~ów, ~om, ~i, ~oma, ~ach ~i przykłady:

(1.1) Mój fater łaziłby w tym ancugu durś, bez niedziela i bez tydzień.

składnia:
kolokacje: oblekać ancug, sejmować ancug, łazić w ancugu
synonimy: gangol
antonimy:
wyrazy pokrewne: arbajtancug
związki frazeologiczne:
etymologia: niem. niemiecki Anzug^[1]
uwagi: tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle → garnitur

źródła:

1. ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 26, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 978-83-01-15588-9.