alter
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] alter (język angielski)
- wymowa:
- homofon: altar
- znaczenia:
czasownik przechodni
- (1.1) modyfikować, zmieniać
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. alteration
- przym. unalterable
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] alter (język duński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) ołtarz
- odmiana:
- (1.1) et alter, alt(e)ret, altre, altrene
- przykłady:
- (1.1) Kvinden knælede foran alteret og begyndte at bede. → Kobieta uklękła przed ołtarzem i zaczęła się modlić.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] alter (język łaciński)
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
- odmiana:
- (1.1) alter, ~a, ~um
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- alter ego
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] alter (język norweski (bokmål))
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) ołtarz
- odmiana:
- (1.1) et alter, alt(e)ret, alt(e)re, altrene lub et alter, alt(e)ret, alter, alt(e)ra
- przykłady:
- (1.1) Kvinnen knelte foran alteret og begynte å be. → Kobieta uklękła przed ołtarzem i zaczęła się modlić.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła: