adolescence
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] adolescence (język angielski)
- wymowa:
- IPA: [ˌædəˈlɛsəns]
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) psych. dojrzewanie (okres dojrzewania)
- przykłady:
- (1.1) The adolescence of this dog can be quite the challenge[1]. → Okres dojrzewania tego psa może być sporym wyzwaniem.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) youth, immatureness, immaturity, juvenescence
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. adolescent
- rzecz. adolescent
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- st.franc. z łac. adolēscentia[2]
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] adolescence (język francuski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) młodość, wiek młodociany, okres dorastania[1]
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) préadolescence
- synonimy:
- (1.1) jeunesse
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. adolescent
- przym. adolescent
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. adolēscentia
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Anna Jedlińska, Ludwik Szwykowski, Jerzy Tomalak, Kieszonkowy słownik francusko-polski, polsko-francuski, Warszawa, Wiedza Powszechna, 2004. ISBN 83-214-0938-5.
