adiutant

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

adiutant (język polski) [edytuj]

wymowa:
IPA: [aˈdʲjutãnt], AS: [adʹi ̯utãnt], zjawiska fonetyczne: zmięk. • nazal. • i → j   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) wojsk.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org żołnierz asystujący dowódcy; zob.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org też adiutant w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
 
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
mianownik adiutant adiutanci
dopełniacz adiutanta adiutantów
celownik adiutantowi adiutantom
biernik adiutanta adiutantów
narzędnik adiutantem adiutantami
miejscownik adiutancie adiutantach
wołacz adiutancie adiutanci
przykłady:
(1.1) Stanęliśmy i przez chwilę zaległa taka cisza, że słychać było tętent siwej klaczy dopędzającego nas adiutanta. (B. Prus: Lalka)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org adiutantka
przym.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org adiutancki
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org Adjutant z franc.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org adjudant, ajudant z hiszp.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org ayudante (pomagający) od hiszp.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org ayudar (pomagać)[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 24, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=adiutant&oldid=2601508”