adiutant

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

adiutant (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[aˈdʲjutãnt], AS[adʹi ̯utãnt], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. i → j   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) wojsk.  żołnierz asystujący dowódcy; zob.  też adiutant w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Stanęliśmy i przez chwilę zaległa taka cisza, że słychać było tętent siwej klaczy dopędzającego nas adiutanta. (B. Prus: Lalka)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  adiutantka
przym.  adiutancki
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem.  Adjutant < franc.  adjudant, ajudant < hiszp.  ayudantepomagający < hiszp.  ayudarpomagać[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 24, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.