adiunkt
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] adiunkt (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈadʲjũŋkt], AS: [adʹi ̯ũŋkt], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -nk- • i → j wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) stanowisko w instytucji naukowej zajmowane przez pracowników posiadających stopień doktora; zob. też adiunkt w Wikipedii
- (1.2) tytuł zawodowy w bibliotekarstwie oraz w dokumentacji i informacji naukowej
rzeczownik, rodzaj żeński
- (2.1) ts. (1.1) w odniesieniu do kobiety
- (2.2) ts. (1.1) w odniesieniu do kobiety
- odmiana:
- (1.1-2) lp adiunkt, adiunkta, adiunktowi, adiunkta, adiunktem, adiunkcie, adiunkcie; lm adiunkci, adiunktów, adiunktom, adiunktów, adiunktami, adiunktach, adiunkci
- (2.1-2) jak m lub lp adiunkt, adiunkt, adiunkt, adiunkt, adiunkt, adiunkt, adiunkt; lm adiunkt, adiunkt, adiunkt, adiunkt, adiunkt, adiunkt, adiunkt
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- skrót ad.
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. Adiunkt z łac. adiunctus (dosł. przyprzężony) od łac. ad + iungo (przyprzęgam, przyłączam)[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 23, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 978-83-01-15588-9.
