absencja
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] absencja (język polski)
- wymowa:
- wymowa, IPA: [apˈsɛ̃nʦ̑ʲja], AS: [apsẽncʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) nieobecność w danym miejscu
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik absencja absencje dopełniacz absencji absencji celownik absencji absencjom biernik absencję absencje narzędnik absencją absencjami miejscownik absencji absencjach wołacz absencjo absencje
- przykłady:
- (1.1) Kadrowa odnotowała absencję pracownika.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) nieobecność, brak
- antonimy:
- (1.1) obecność
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. absenteizm
- przym. absencyjny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. absentia (nieobecność) < łac. absens (nieobecny) < z łac. abesse (być nieobecnym)[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) absence, absenteeism
- arabski: (1.1) عدم، انتفاء، تغيب، انعدام، لاوجود، فقدان، غياب
- czeski: (1.1) absence f, nepřítomnost f
- duński: (1.1) fravær n
- francuski: (1.1) absence f
- hiszpański: (1.1) ausencia f
- kaszubski: (1.1) niebëtnota f
- litewski: (1.1) neatvykimas m, nebuvimas m, nedalyvavimas m
- łaciński: (1.1) absentia
- niemiecki: (1.1) Absenz f
- nowogrecki: (1.1) απουσία f
- włoski: (1.1) assenza f
- źródła:
- ↑ Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, De Agostini Polska.