abdykować

abdykować (język polski)

wymowa:

wymowa, IPA: [ˌabdɨˈkɔvaʨ̑], AS: [abdykovać], zjawiska fonetyczne: akc. pob. akcent poboczny 

znaczenia:

czasownik nieprzechodni dokonany i niedokonany

(1.1) polit. polityka zrzekać się władzy monarszej; dokonywać abdykacji

odmiana:

(1.1) abdyk|ować, koniugacja IV

przykłady:

(1.1) Król abdykował na rzecz swojego brata.

składnia:

(1.1) abdykować na rzecz D. dopełniacz

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik abdykowanie, abdykacja

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina abdicare (wypędzić; wyzuć; zrzec się); źródłosłów dla ros. rosyjski абдиковать

uwagi:

tłumaczenia:

• albański: (1.1) abdikoj, heq dorë
• angielski: (1.1) (to) abdicate
• arabski: (1.1) تخلى, تنازل
• bułgarski: (1.1) отказвам се от престола, абдикирам
• czeski: (1.1) abdikovat, odstupovat, odstoupit
• esperanto: (1.1) abdiki
• francuski: (1.1) abdiquer, renoncer à
• hebrajski: (1.1) לוותר על המלוכה (lewater al hamelucha)
• hiszpański: (1.1) abdicar, dimitir, renunciar
• ido: (1.1) abdikar
• interlingua: (1.1) abdicar
• jidysz: (1.1) אַבדיקירן (abdikirn)
• kaszubski: (1.1) zerzec sã
• łaciński: (1.1) abdicare
• łotewski: (1.1) atteikties
• niemiecki: (1.1) abdanken, abdizieren, abtreten, niederlegen, verzichten, zurücktreten
• norweski (bokmål): (1.1) abdisere
• portugalski: (1.1) abdicar, desistir, exonerar
• rosyjski: (1.1) отрекаться, отказываться, абдиковать
• rumuński: (1.1) abdica de la, abdica
• serbsko-chorwacki: (1.1) abdicirati, odreći se
• suahili: (1.1) uzua
• szwedzki: (1.1) abdikera, avgå
• turecki: (1.1) çekılmek el çekmek, feragat etmek
• węgierski: (1.1) lemond
• włoski: (1.1) abdicare, rinunciare

źródła: