abdykacja
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] abdykacja (język polski)
wymowa: IPA: [abdɨˈkaʦja] posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zrzeczenie się władzy; zob. też abdykacja w Wikipedii
odmiana: (1.1) lp abdykacj|a, ~i, ~i, ~ę, ~ą, ~i, ~o; lm ~e, ~i, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e
przykłady:
- (1.1) Wiadomość o abdykacji Jana Kazimierza i o niepodobieństwie odsieczy doszła przez szlachtę do niewiast (...). (H. Sienkiewicz: Potop)
składnia:
kolokacje: akt ~i, złożyć, ~ę
synonimy: (1.1) dymisja, rezygnacja, zrzeczenie się
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. abdykować
związki frazeologiczne:
etymologia: łac. abdicatio (za Uniwersalnym słownikiem języka polskiego)
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) abdication
- bośniacki: (1.1) abdikacija
- chiński uproszczony: (1.1) 放弃
- czeski: (1.1) abdikace
- duński: (1.1) abdikation
- esperanto: (1.1) abdiko, eksiĝo
- francuski: (1.1) abdication f
- grecki: (1.1) παραίτηση f
- hiszpański: (1.1) abdicación f
- islandzki: (1.1) afsögn f
- japoński: (1.1) 退位
- niemiecki: (1.1) Abdankung f, Verzicht m
- rosyjski: (1.1) отречение n
- portugalski: (1.1) abdicação
- szwedzki: (1.1) abdikation w
- węgierski: (1.1) feladás, lemondás
- wilamowski: (1.1) odaonka
- włoski: (1.1) abdicazione

