abdykacja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

abdykacja (język polski)[edytuj]

nagrobek serca Jana II Kazimierza w kościele Saint-Germain-des-Prés ukazujący postać króla po abdykacji (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˌabdɨˈkaʦ̑ʲja], AS[abdykacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zrzeczenie się władzy, rezygnacja monarchy z tronu; zob. też abdykacja w Wikipedii; zob. też abdykacja w Encyklopedii staropolskiej
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wiadomość o abdykacji Jana Kazimierza i o niepodobieństwie odsieczy doszła przez szlachtę do niewiast […].[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) akt abdykacji • złożyć abdykację
synonimy:
(1.1) dymisja, rezygnacja, zrzeczenie się, abdykowanie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. abdykowanie n
czas. abdykować
przym. abdykacyjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. abdicatio[2][3]; źródłosłów dla ros. абдикация[4]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. H. Sienkiewicz: Potop
  2. hasło abdykacja w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. hasło abdykacja w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.
  4. Wiesław Witkowski, Nowy słownik zapożyczeń polskich w języku rosyjskim, s. 1, Kraków, Universitas, 2006, ISBN 83-242-0736-8.