abdykacja

abdykacja (język polski)

Nagrobek serca Jana II Kazimierza w kościele Saint-Germain-des-Prés ukazujący postać króla po złożeniu korony (1.1)

wymowa:

wymowa, IPA: [ˌabdɨˈkaʦ̑ʲja], AS: [abdykacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • akc. pob. akcent poboczny 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zrzeczenie się władzy; zob. zobacz też abdykacja w Wikipedii; zob. zobacz też abdykacja w Encyklopedii staropolskiej

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	abdykacja	abdykacje
dopełniacz	abdykacji	abdykacji
celownik	abdykacji	abdykacjom
biernik	abdykację	abdykacje
narzędnik	abdykacją	abdykacjami
miejscownik	abdykacji	abdykacjach
wołacz	abdykacjo	abdykacje

przykłady:

(1.1) Wiadomość o abdykacji Jana Kazimierza i o niepodobieństwie odsieczy doszła przez szlachtę do niewiast […]. (H. Sienkiewicz: Potop)

składnia:

kolokacje:

(1.1) akt ~i, złożyć, ~ę

synonimy:

(1.1) dymisja, rezygnacja, zrzeczenie się

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik abdykować

rzecz. rzeczownik abdykowanie

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina abdicatio; źródłosłów dla ros. rosyjski абдикация

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) abdication
• arabski: (1.1) تنازل
• bośniacki: (1.1) abdikacija
• chiński standardowy: (1.1) 放弃
• czeski: (1.1) abdikace
• duński: (1.1) abdikation
• esperanto: (1.1) abdiko, eksiĝo
• francuski: (1.1) abdication f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) abdicación f rodzaj żeński
• islandzki: (1.1) afsögn f rodzaj żeński
• japoński: (1.1) 退位
• kaszubski: (1.1) zrzeczenk m rodzaj męski, abdikacëjô f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Abdankung f rodzaj żeński, Verzicht m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) παραίτηση f rodzaj żeński
• portugalski: (1.1) abdicação
• rosyjski: (1.1) отречение n rodzaj nijaki, абдикация
• szwedzki: (1.1) abdikation w rodzaj wspólny
• węgierski: (1.1) feladás, lemondás
• wilamowski: (1.1) odaonka
• włoski: (1.1) abdicazione

źródła: