abakus

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] abakus (język polski)

abakus (1.1)
abakus (1.2)


wymowa: IPA: [aˈbakus]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) kwadratowa płyta stanowiąca górną część głowicy kolumny w porządku doryckim; zob.  też abakus (architektura) w Wikipedii
(1.2) przyrząd do liczenia w postaci deski z rowkami na poszczególne rodzaje jednostek liczbowych, używany przez starożytnych Greków i Rzymian, także w zachodniej Europie do XVIII w.; pierwowzór liczydeł; zob.  też abakus (liczydło) w Wikipedii

odmiana: lp  abakus, ~a, ~owi, ~, ~em, ~ie, ~ie; lm  abakus|y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:

(1.1) Na abakusie spoczywa najniższa część belkowania, czyli architraw. (z Wikipedii)
(1.2) Pierwszym abakusem była prawdopodobnie taca pokryta piaskiem, na której urzędnik liczył odciski palców. (z Internetu)

składnia:
kolokacje:
synonimy: abak
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: z greckiego abax
uwagi: tłumaczenia:

[edytuj] abakus (język szwedzki)

abakus (1.1) är mellan a och b
abakus (1.2)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) archit.  abakus (część kolumny)
(1.2) abakus (liczydło)

odmiana: (1.1-2) en abakus, abakusen, abakuser, abakuserna przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: