Wunder
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] Wunder (język niemiecki)
wymowa: IPA: [ˈvʊndɐ]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) cud
- (1.2) cudo, cud, niezwykłe osiągnięcie
odmiana: (1) lp ~, des Wunders, ~, ~; lm ~, ~, den Wundern, ~ przykłady:
- (1.1) Nur ein Wunder konnte uns davor retten. → Tylko cud mógł nas przed tym uratować.
- (1.2) Das ist ein echtes Wunder der Technik. → To prawdziwy cud techniki.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) Mirakel, Mysterium, Phänomen
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. wundern; przym. wunderbar, wunderlich
związki frazeologiczne: blaues Wunder, kein Wunder, Wunder wirken
etymologia: śwn. wunder << swn. wuntar; por. staroang. wundor (ang. wonder), hol. wonder, staronord. undr
uwagi:
