Wunder

Wunder (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [ˈvʊndɐ] wymowa austriacka

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) cud

(1.2) cudo, cud, niezwykłe osiągnięcie

odmiana:

(1) lp liczba pojedyncza ~, des Wunders, ~, ~; lm liczba mnoga ~, ~, den Wundern, ~

przykłady:

(1.1) Nur ein Wunder konnte uns davor retten. → Tylko cud mógł nas przed tym uratować.

(1.2) Das ist ein echtes Wunder der Technik. → To prawdziwy cud techniki.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) Mirakel, Mysterium, Phänomen

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik wundern

przym. przymiotnik wunderbar, wunderlich

związki frazeologiczne:

blaues Wunder • kein Wunder • Wunder wirken

etymologia:

śwn. średnio-wysoko-niemiecki wunder << swn. staro-wysoko-niemiecki wuntar

por. porównaj st.ang. staroangielski wundor, (ang. angielski wonder), hol. holenderski wonder, st.nord. staronordyjski undr

uwagi:

źródła: