Wikisłownik:Zasady tworzenia haseł/Odmiana/Polski
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
-
Zobacz więcej w osobnym artykule: zasady ogólne dla odmiany.
Zasady wprowadzania odmiany dla języka polskiego.
[edytuj] czasowniki
Przy czasownikach polskich podajemy formę bezokolicznika, w którym temat oddzielamy znakiem | od końcówki. Odmiany nie wypisujemy, ale tworzymy odnośnik do odpowiedniej koniugacji języka polskiego, według której dany czasownik się odmienia. Listę wszystkich koniugacji (z przykładami) można znaleźć w Aneksie. Link do koniugacji wygląda w następujący sposób:
- {{KoniugacjaPL|IV}}
Co tworzy odnośnik:
Zmianie ulegają tylko rzymskie numery koniugacji (I, II, III, ..., XI); w niektórych przypadkach koniugacje mają swoje warianty (a, b, c, np.: {{KoniugacjaPL|VIa}}).
Po podaniu odmiany, należy wypisać ewentualne wyjątki od odmiany. Przykład:
- kus|ić, koniugacja VIa, wyjątki: tryb rozkazujący s→ś, czas teraźniejszy I os. lp., forma bezos. czasu przeszłego, imiesłowy, forma rzeczownika s→sz
[edytuj] rzeczowniki
Kolejność podawania przypadków: mianownik, dopełniacz, celownik, biernik, narzędnik, miejscownik, wołacz.
[edytuj] zaimki
Polskich zaimków nie odmieniamy, a umieszczamy odnośnik do strony Aneks:Język polski - zaimki, gdzie są tabele odmian wszystkich zaimków.
