Węgierka

Węgierka (język polski)

wymowa:

wymowa, IPA: [vɛ̃ŋʲˈɟɛrka], AS: [vẽŋʹǵerka], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • asynch. ę  asynchroniczna wymowa ę 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) obywatelka Węgier

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik Węgier m rodzaj męski, Węgry n rodzaj nijaki

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: Węgier

• angielski: (1.1) Hungarian
• arabski: (1.1) مجرية f rodzaj żeński, هنغارية f rodzaj żeński
• aragoński: (1.1) ongara
• czeski: (1.1) Maďarka
• fiński: (1.1) unkarilainen
• francuski: (1.1) Hongroise
• hiszpański: (1.1) húngara
• holenderski: (1.1) Hongaarse
• interlingua: (1.1) hungara
• kataloński: (1.1) hongaresa
• litewski: (1.1) vengrė f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Ungarin f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) Ουγγαρέζα
• portugalski: (1.1) húngara
• rosyjski: (1.1) венгерка
• rumuński: (1.1) unguroaică, maghiară
• slovio: (1.1) Madarica (Мадарица)
• słowacki: (1.1) Maďarka
• słoweński: (1.1) Madžarka
• szwedzki: (1.1) ungerska
• ukraiński: (1.1) угорка f rodzaj żeński
• włoski: (1.1) ungherese f rodzaj żeński, magiara f rodzaj żeński

źródła: