Tomasz

Tomasz (język polski)

wymowa:

wymowa, IPA: [ˈtɔ̃maʃ], AS: [tõmaš], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

(1.1) imię męskie; zob. zobacz też Tomasz w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	Tomasz	Tomaszowie
dopełniacz	Tomasza	Tomaszów
celownik	Tomaszowi	Tomaszom
biernik	Tomasza	Tomaszów
narzędnik	Tomaszem	Tomaszami
miejscownik	Tomaszu	Tomaszach
wołacz	Tomaszu	Tomaszowie

przykłady:

(1.1) Tomasz interesuje się motoryzacją.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik

zdrobn. zdrobniale Tomek m rodzaj męski, Tomaszek m rodzaj męski, Tomuś m rodzaj męski, Tomeczek m rodzaj męski

grub. grubiański, grubiańsko Toma m rodzaj męski

związki frazeologiczne:

Wyspy Świętego Tomasza i Książęca‎ • niewierny Tomasz • na święty Tomasz dzień się z nocą sili, mniej nocy, więcej dnia będzie po chwili • na świętego Tomasza gotuje się w garnku kasza • na Tomasza najdłuższa noc nasza • gdy na Tomasza deszcz pada, zmienną zimę zapowiada • Tomasz jaśnieje, duszę chłopu wywieje • na Tomasza nie chodź do lasa • na świętego Tomasza wyrasta w polu pasza • na święty Tomasz już wiesz, co masz

etymologia:

aram. aramejski toma → bliźniak ^{[potrzebna transliteracja na aramejski]}

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) Thomas
• dolnołużycki: (1.1) Tomaš
• duński: (1.1) Thomas, Tomas, Tom
• esperanto: (1.1) Tomaso
• francuski: (1.1) Thomas
• górnołużycki: (1.1) Tomaš
• hiszpański: (1.1) Tomás
• islandzki: (1.1) Tómas, Thomas
• kaszubski: (1.1) Tomôsz
• łaciński: (1.1) Thomas
• niemiecki: (1.1) Thomas
• nowogrecki: (1.1) Θωμάς m rodzaj męski
• portugalski: (1.1) Tomé
• rosyjski: (1.1) Фома
• starogrecki: (1.1) Θωμᾶς m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) Tomas, Thomas
• wilamowski: (1.1) Tüma
• włoski: (1.1) Tommaso

źródła: